do you know Y?

ทำไมไม่ลืม?

เมื่อวันศุกร์รถไม่ติดที่ผ่านมาโชคดีมีเพื่อนใจดีสองคนกรุณาพาไปดูคอนเสิร์ตที่สนุกและประทับใจมากๆ ของ เบิร์ด กะ ฮาร์ท (โดยที่จริง นักร้องนักเรียนนอกสองคนนี้ ชื่อ ย้ง และ ชัยตามลำดับ แต่ไม่ค่อยถูกระเบียบวงการบันเทิงสมัยนั้นเท่าไหร่ เลยต้องปรับเปลี่ยนให้เข้ากับความนิยม ท่านใดจะเข้าวงการ แนะนำให้เริ่มเตรียมตัว ตั้งแต่การเปลี่ยนชื่อ ถึงเวลานั้น จะได้ชิน)

ในตอนแรกคิดว่า อาจจะไม่รู้จักเพลงของนักร้องสองคนนี้เท่าไหร่ เพราะเกิดมาคลาดสมัยกันสักสองทศวรรษ แต่ได้ฟังแล้ว คุ้นหูหลายเพลงเลยทีเดียว โดยเฉพาะ เพลงที่ร้องว่า อยากจะลืม..ใครซักคน เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพริ้วมา..

ฟังแล้วทำให้หวนระลึกถึงความรู้สึกในหลายๆ ครั้ง ที่อยากจะลืม บางสิ่ง บางอย่าง บางเรื่อง หรือบางคน แต่การลืมก็ยากเย็นเสียเหลือเกิน คงเหมือนกับที่บางคนบอกว่า หากอยากจะลืมสิ่งไหน การลืมสิ่งนั้นคงไม่เกิดขึ้นในเร็วๆ นี้หรอก เพราะ อยากลืม หมายความว่า ไม่มีวันลืม

การที่เราจะจำสิ่งใดได้มากน้อยนั้น อารมณ์ความรู้สึก ถือเป็น ตัวแปรที่สำคัญอย่างหนึ่ง และนอกจากนั้น ยังมีผลการทดลองบอกว่า อารมณ์ในทางลบเป็นสิ่งที่เพิ่มความสามารถในการจดจำ ทำให้จำได้ละเอียดและแม่นยำขึ้น ไม่แปลกเลยนะคะ ทำไมบางครั้งเราจึงจำเรื่องร้ายๆ ที่เราอยากจะลืม ได้ชัดเจนนัก

เรื่องดีๆ แม้ว่าจะสร้างความประทับใจ แต่รอยประทับนั้นบางครั้งก็ถูกกลบหายไปด้วยหลายสิ่งหลายอย่างที่ประดังประเด ถาโถมเข้ามาในชีวิตเราไม่เว้นแต่ละวัน แต่ความจะในทางลบบางครั้งก็คล้ายกับบาดแผลที่ลึก ทำให้เราทั้งเจ็บปวดและเรียนรู้ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนาน มีหลายสิ่งหลายอย่าง กลบรอยนั้นไว้ แต่พอมีอะไรไปสะกิดบาดแผลที่คิดว่าหายแล้ว หรือลืมไปแล้วว่าเคยมีแผลก็อาจเกิดอาการเจ็บแปลบขึ้นมา

ความทรงจำร้าย ๆ เป็นเรื่องยากที่จะลืม บางที เราอาจจะต้องเรียนรู้ ที่จะเรียนรู้ และเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน อย่างเข้าใจ เมื่อรู้สึกว่าความทรงจำที่เลวร้ายไม่ได้เลวร้ายแต่เป็นสิ่งที่ทำให้เราเรียนรู้..เมื่อนั้นความทรงจำที่เลวร้ายอาจจะค่อย ๆ เลือนหายไป ประหนึ่งว่าถูกทาด้วยยาลบรอยแผลเป็น

ไม่ว่าสิ่งที่คุณจำได้ จะเป็นเพราะเรื่องราวเหล่านั้นประทับใจในทางไหนก็ตาม หากมันเป็นความทรงจำที่ดี ขอให้ใช้เวลาสักชั่วนาที มีความสุขกับมัน แต่หากสิ่งนั้นเป็นเรื่องราวแห่งความทุกข์ ก็หวนระลึกถึงบทเรียนที่แลกมาด้วยความเจ็บปวด ใช้บทเรียนเป็นกำลังใจให้ใช้ชีวิตในโลกฟ้า ๆ ใบนี้ ต่อไป

แล้วก็มีคนเค้าพูดมาว่า เราเลือกจะจำหรือลืมอะไรไม่ได้ ก็จริงของเค้า บางครั้งคนเราก็..อยากจำ กลับลืม อยากลืม กลับจำ หวังว่าจะจำเพลงนี้ได้นะคะ

ทำไมต้องผิด(มากไหม)

ต่อเนื่องกันเรื่องเพลง หลังจากที่เรามีเดอะสตาร์เป็นผุ้หญิงคนแรก เราก็มีแชมป์ AF ผู้หญิงคนแรกตามมาห่างๆ  โดยส่วนตัวแล้วไม่ถนัดเรื่อง reality show(และเรื่องอื่นๆ ด้วย โดยเฉพาะ reality) จึงขอข้ามไม่ให้ความเห็นกับปรากฏการณ์ดังกล่าว

มาว่ากันต่อเรื่องเพลง ที่จะให้ลองฟังวันนี้ชื่อเพลง “ผิดมากไหม”..ใครไม่เคยฟัง ลองฟังก่อนได้..แต่ใครที่เคยฟังแล้ว จะฟังไป อ่านไปก็น่าจะสุนทรีย์ดีเหมือนกัน

ต้องบอกเลยว่า เนื้อหาเพลงนี้ โดนใจมากๆ บางครั้ง ที่บางคนไม่สะเทือนกับเรื่องบางเรื่อง ซึ่ง หลายๆ คนอาจคิดเป็นว่าเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องสำคัญ ไม่ได้เป็นเพราะว่า คนๆนั้น แปลก ..จนในบางจังหวะคนคนนั้น ต้องตามตัวเอง หรือคนอื่นว่า นี่ชั้นไม่ปกติ..หรือเนี่ย??

ไม่มีใครรู้ดีในเรื่องของใครมากไปกว่าเจ้าตัว..แต่ก็อีกนั่นแหละ บางครั้งเจ้าตัวเองก็ไม่ได้รู้เรื่องของตัวเองสักเท่าไหร่

คิดว่าคนที่ได้ฟังเพลงๆ นี้อาจจะพอนึกภาพออกว่า เนื้อร้องเป็นเรื่องของผู้หญิงธรรมดาทั่วๆ ไปที่อ่อนไหวบ้างเป็นบางเวลา แต่กับเรื่องบางเรื่องที่คิดมาดีแล้ว และรู้ว่าน้ำตาไม่ควรค่าที่จะต้องเสีย เลยไม่ได้ฟูมฟายตามบทนางเอกหนังไทย ..แบบนี้ต่างหากที่หญิงไทยควรจะเป็น?

มิวสิควิดีโอเพลงนี้ แม้ว่าซอมบี้จะไม่ค่อยสยอง แต่ผู้ชายเนี่ย(นิสัย)สยองใกล้เคียงของจริงคะ Y ว่า ผู้ชายหลายคนรู้ว่า และคิดว่าผู้หญิงใจอ่อนและใช้จุดอ่อนของผู้หญิงจุดนี้ ทำให้ผู้หญิงต้องเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า..แต่ในที่สุดผู้หญิงก็ตัดใจได้..เพราะคิดได้ว่าผู้ชาย…(กรุณาเติมคำลงในช่องว่างเอาเอง)…

จริงๆ แล้วถ้าทำในสิ่งที่คิดแล้ว ไตร่ตรองแล้ว และสิ่งนั้นไม่ได้สร้างภาระให้กับสังคม และสิ่งแวดล้อม เรื่องใครจะมองว่าเราผิดมาก ผิดน้อย ก็ช่างหัวมันเถอะ

ปล. ขออภัยท่านผู้อ่าน หากไม่ได้สาระและความบันเทิงเท่าที่ควรจากโพสนี้..

หญิงไทยทำไมต้องไม่ยอม

อ่านชื่อแล้วอย่าเพิ่งคิดไปไกล..ว่ายอม ไม่ยอมอะไรนะ หวังว่าหลายคนคงเคยฟังเพลง “หญิงไทย ของ ดาเอ็นโดรฟิน” กันบ้าง Y ว่าเป็นเพลงที่เพราะเพลงนึงเลย  (ถ้าใครยังไม่เคยฟัง ลองหาที่ youtube  ได้)แต่ไม่แน่ใจว่าเพลงนี้ จะยังแทน “หญิงไทย” ในทุกวันนี้ได้ซักกี่เปอร์เซนต์ เพราะเค้าบอกว่า..

เป็นคนที่อ่อนไหว กับเรื่องราวที่เข้ามา  — อันนี้เห็นด้วย
เป็นคนที่มองฟ้า อาจจะเสียน้ำตาได้  — อันนี้เห็นด้วย
เป็นคนไม่พูดจา เป็นคนที่เรียบง่าย — อันนี้ไม่แน่ใจ

ไม่ค่อยสนใจ เรียกร้องเรื่องอะไร — เอ..จริงเหรอเนี่ย?

เป็นคนที่ดูเฉย อาจจะเชยด้วยซ้ำไป — จะยังเหลือมั๊ยเนี่ย?
เป็นคนไม่หวั่นไหว ไม่ค่อยสุงสิงใครๆ — เอ..เป็นอย่างงั้นจริงๆเหรอ?
เป็นคนไม่สังคม กินอยู่ก็ง่ายๆ — อืม สงสัยจะดำรงชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง
หญิงไทยยังไงก็ยังงั้น — ตกลงว่างั้นจริงเหรอเนี่ย?

เเต่เป็นคนที่หัวใจข้างในเข้มเเข็ง — ค่อยยังชั่วหน่อยหญิงไทย
เป็นคนที่เข็งเเรงเรื่องหัวใจ — เป็นอย่างงั้นก็ยอดเลย
หากได้ลงได้ลองได้รักใคร
เทให้เลยหมดทั้งหัวใจ — จะดีมั๊ยน้อ
เเละพร้อมตายเเทนได้เลย เธอรู้ไหม — ขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย?

เป็นที่ช่างฝันเเละชอบจินตนาการ — ดีๆ
เป็นคนไม่ค่อยหวาน เเต่ไม่ค่อยยอมเเพ้ใคร — อันนี้งงๆ
เป็นคนที่ไม่ยอม ถ้าใครมาคิดร้าย — ไม่ยอมด้วย
หรือเเย่งเธอไปฉันไม่ยอม — จะดีมั๊ยเนี่ย?

จากที่ตามบัตรประชาชนเป็นหญิงไทยคนหนึ่ง และได้รู้จักหญิงไทย หลายคน ฟังเพลงนี้แล้วก็อดแปลกใจไม่ได้..ว่าเอ..หญิงไทย มีลักษณะอย่างที่ร้องมาจริงเหรอ แม้ว่าตอนนี้ Y ร้องเพลงนี้ได้อย่างคล่อง แต่ก็ยังข้องใจ..กับเนื้อหาของเพลง ในหลายประโยค

หากหญิงไทย ใจเข้มแข็ง ไม่หวั่นไหว ไม่เรืองมาก หากมีคนมาแย่งผุ้ชายแล้วทำไมจะต้องไม่ยอม?

ความรัก หรือความสัมพันธ์ เป็นเรื่องระหว่างคนทั้งหมดที่มีส่วนเกี่ยวข้อง (ไม่อยากใช้สองคน เพราะบางทีอาจมีหลายคน อย่างเช่น กรณีรักสามเส้า เป็นต้น)

หากมีใครมาแย่ง “เธอ” ไป ก่อนที่จะยอมไม่ยอมนั้น บางครั้งอาจต้องถามว่าเธอ “อยากจะไป หรือไม่” เสียก่อนกระมัง เพราะแม้ว่าหญิงไทยไม่ให้เธอไป แต่เธออยากไป เพราะใจของ “เธอ” ไม่อยู่กับหญิงไทยซะแล้ว คงป่วยการที่จะรั้ง “เธอ”ไว้ หรือจะสาดน้ำกรด, ตามไปตบ, โทรศัพท์ไปด่า, ต่อว่าใน hi5 หรือ fb หรือจะจ้างคนไปยิง ”มัน” ที่มาแย่ง”เธอ” เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่น่าจะทำให้เรื่องราวแสนหวานในอดีตกลับมาเป็นอนาคตของความสัมพันธ์ได้ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่าค่ะ

จนตอนนี้ไม่แน่ใจนิยามของ “หญิงไทย” ควรเป็นยังไง เหมือนกันค่ะ

แต่ถ้า “มัน” มาแย่ง “เธอ” และ “เธอ” อยากจะไปกับ “มัน” ในฐานะหญิงไทยตามการเกิดคนหนึ่ง ขอแสดงความเห็นว่า ควร “ยอม” ปล่อย “มัน” ไปทั้งสองคนเลยดีกว่าค่ะ